Rezerwaty postulowane i planowane

łęg nad sweliną
Fot. Rezerwat przyrody „Łęg nad Sweliną”

Rezerwat „Łęg nad Swelinią” według planu Urzędu Wojewódzkiego powstanie w 2004 r. i obejmie 15,7 ha powierzchni, terenów leśnych w górnym, źródliskowym biegu Swelini przy granicy Sopotu i Gdyni. Jego powstanie pozwoli ochronić dobrze zachowaną, ciekawą formą terenu oraz zbiorowiska fitocenozy łęgu jesionowe-olszowego (Circaeo-Alnetum), grądu (Stellario-Carpinetum) a także ekosystemy łąkowe i źródliskowe. Flora roślin naczyniowych tego rezerwatu szacowana jest na około 200 gatunków z czego 7 jest pod ścisłą ochroną a 5 pod ochroną częściową. Szczególnie cenne pod względem przyrodniczym jest występowanie tam czterech gatunków storczyków (Dactylorhiza incarnata, D. maculata, D. majalis, Epipactis helleborine) i bogata populacja bluszczu Hedera helix, którego pędy oplatają korony drzew a dużo z nich kwitnie i owocuje.

Rezerwat „Dolina Zagórskiej Strugi” byłby największym rezerwatem na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Po utworzeniu na jego terenie znalazłby się fragment doliny Zagórskiej Strugi głęboko wciętej w strefę krawędziową Pojezierza Kaszubskiego, obejmujący obszar 288,36 ha, niemal w całości porośnięty lasem. Las ten to głównie kwaśna i żyzna buczyna niżowa, acydofilny las bukowo-dębowy, a w dolinie łęg jesionowo-olszowy. Oprócz tego występują fitocenozy łąkowe, bagienne i źródliskowe. Florę łącznie reprezentuje około 430 gatunków roślin naczyniowych i 70 mszaków. Pod ścisłą ochroną na terenie planowanego rezerwatu są: 1 gatunek grzyba (Phallus impudicus), 3 gatunki porostów (Usnea comosa, U. dasycarpa, U. hirta), 13 gatunków mszaków, dodatkowo 19 gatunków roślin kwiatowych regionalnie rzadkich. Na uwagę zasługuje również fakt, że na terenie planowanego rezerwatu znalazłoby się około 10 cennych pomników przyrody.

Rezerwat „Dolina Pieleszewska” po utworzeniu stanowiłby jeden z ciekawszych rezerwatów chroniących

Zagórska Struga
Fot. Zagórska Struga

specyficzną rzeźbę obszaru leżącą w obrębie rozcięć krawędziowych wysoczyzny Pojezierza Kaszubskiego. Rezerwat ten jako geomorfologiczny miałby 261 ha powierzchni z zestawem form typowych dla suchych dolin strefy rozcięć erozyjnych wraz z fragmentem zachowanej w niezmienionym stanie strefy krawędziowej Pradoliny Redy-Łeby o ekspozycji północnej. Na uwagę zasługuje fakt, że w strefie rozcięć krawędziowych jest to jedyna tak zachowana dolina w linii Gdańsk – Wejherowo. Z innych ciekawych, niezmienionych przez człowieka, form rzeźby znajdują się tu fragmenty terasy rzecznej na stokach i w widłach dolin. Flora rezerwatu nie odbiega znacznie od flory innych tego typu rezerwatów z obrębu TPK, w głównej mierze stanowi ją las z przewagą buczyny niżowej.

Rezerwat „Nadrzecze” planowany jest jako florystyczny, chroniący cenną mozaikę mokrych łąk, ziołorośla i turzycowiska otoczone zbiorowiskami leśnymi z bogatą w gatunki ciekawą florą (m.in. wielosił błękitny Polemonium caeruleum). Miałby on obejmować dolinę Cedronu łącznie jej stokami. Obszar zajmowany przez niego nie przekraczałby 44 ha powierzchni na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego.

Rezerwat „Łąki nad Jeziorem Orle” leżący na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pradoliny Łeby-Redy w pobliżu miejscowości Orle. Celem ochrony rezerwatu byłyby ekosystemy podmokłych łąk, szuwarów i nawęglowych torfowisk z bogatą i wyjątkową florą i fauną.